سلام بر خداحافظی ای از جنس دفاع

نوشته بود که لعنت به خداحافظی ها...

ولی من می گویم سلام خداحافظی...سلام بر خداحافظی هایی از جنس مدافعان حرم...سلام بر خداحافظی هایی از جنس شهادت...

سلام بر رشادت های نبل و الزهرا...سلام بر خون های ریخته شده در خان طومان،سامرا...سلام بر شهدای مدافع حرم،سلام بر دهقان ها،آژند ها، کریمی ها...

سلام بر عمر کردنگان بیست و چند ساله،سلام بر وهبان زمانه...سلام بر ام وهبان عزیز...

سلام بر یاران ابوحامد در تیپ فاطمیون،سلام بر یاران سید علی،عاشقان نظام در مرزها آن طرف تر...

و سلام بر کسانی که این راه را حق نمی دانند...

روی بیرق های عزا که می بینی این نوشته را هم می خوانی:که هر روزی عاشوراست و هر زمین کربلاست...ولی شاید درست تعبیرش نکردیم...در جای جای دنیا یزیدیان هستند،در جای جای دنیا هر روز جنگی علیه مظلوم رخ می دهد...اگر بگوییم امروز در حلب،بر60000هزار شیعه اثنی عشری تحریم و بستن آب صورت گرفته،اگر بگوییم هر صحنه در الرمادی یک کربلاست گزافه نگفته ایم...

برادران،خواهران...یادمان باشد هفتاد و دو نفر نبوده ایم،ولی زیر پرچم علمدار کربلا یا لیتنا کنا معک گفتیم و سینه زدیم...بعضی هامان اشک ریختیم و به یاد مظلومیت سید و سالار شهیدان شمع روشن کردیم...بدانید امروز اسلامی در خطر است که حسین ابن علی خون و خانواده را پایش فدا کرد،امروز اسلامی در خطر است که هزارسال است برای حفظش طعم تلخ غیبت را می چشیم...

امروز باید دریافت که همان یا لیتنا کنا معک است...

پس می رویم تا ما هم هفتاد و تن شویم،می رویم تا روزی نگویند امامشان را تنها گذاشتند و چونان توابین در صحرا و در پس آب ریخته شده رفتند...ما می رویم که شهید شویم...می رویم تا جاودانه شویم...ما عاشق شهادت هستیم...

رفقا...حلال کنید...